पसायदान

आता विश्वात्मके देवे । येणे वाग्यज्ञे तोषावे । तोषोनि मज द्यावे । पसायदान हे ॥ जे खळांचि व्यंकटी सांडो । तया सत्कर्मी रति वाढो । भूता परस्परे पडो । मैत्र जीवांचे ॥ दुरितांचे तिमिर जावो । विश्व स्वधर्म सूर्ये पाहो । जो जे वांछील तो ते लाहो । प्राणिजात ॥ वर्षत सकळ मंगळी । ईश्वरनिष्ठांची मांदियाळी । अनवरत भूमंडळी । भेटतु भूता ॥ चला कल्पतरुंचे अरव । चेतना चिंतामणीचे गाव । बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥ चंद्रमे जे अलांछन । मार्तंड जे तापहीन । ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥ किंबहुना सर्वसुखी । पूर्ण होउनि तिहीं लोकी । भजीजो आदिपुरुखी । अखंडित ॥ येथ म्हणे श्रीविश्वेश्वरावो । हा होईल दान पसावो । येणे वरे ज्ञानदेवो । सुखिया झाला ॥