काय करूं गे माय आतां कवणा ओंवाळूं

काय करुं गे माय आतां कवणा ओंवाळूं ॥ जिकडे पाहे तिकडे राजाराम कृपाळूं ॥ धृ. ॥ ओंवाळूं गे माये निजमूर्ति रामा ॥ रामरुपी दुजेपणा न दिसे आम्हां ॥ १ ॥ सुरवर नर वानर अवघा राम सकल ॥ दैत्य निशाचर तेही राम केवळ ॥ २ ॥ त्रैलोक्यस्वरुपें राम संचारला एक ॥ सद‍गुरुकृपे केशवराजी आनंद देख ॥ ३ ॥