फळलें भाग्य माझें धन्य झालों संसारी

फळलें भाग्य माझें । धन्य झालों संसारी । सद्‌गुरु भेटला हो ॥ तेणें धरियलें करीं । पश्चिमें चालवीलें आत्मस्तुती निर्धारी ॥ त्रिकुटा वरी नांदे । देंखीयेली पंढरी ॥ १ ॥' तें सुख काय सांगूं । वाचे बोलता नये ॥ आरतिचेनि गुणें । मलें मीपण माये ॥ धृ. ॥ राउळामाजीं जातां । राहे देह अवस्था ॥ मन हे उन्मन झालें । नसे बद्धतेची वार्ता ॥ हेतु हा मावळला । शब्द आली नि:शब्दता ॥ तटस्थ होउनि ठेलो । नीजरुप पहातां ॥ २ ॥ त्रिगुण गुण बाई । पूर्ण जळत्या वाती ॥ नवलाव अविनाश । न समायें स्वयंज्योती । पाहतां लक्ष तेथें ॥ हालूं विसरली पातीं । नातुडे माझें । नाही दिवसराती ॥ ३ ॥ आरती सद्‌गुरुची । उजळली अंतरी ॥ प्रकाश थोर झाला । सांठवेना अंबरी ॥ रविशशि मावळलें । तया तेजामाझारीं ॥ वाजती दिव्य वाद्यें अनुहाते गजरी ॥ ४ ॥ आनंदसागरांत ॥ प्रेमें दीधली बूडी ॥ लाधलों सौख्य मोठें । न यें बोली ॥ सद्‌गुरुचेनि संगे । ऎसी आरती केली ॥ निवृत्तीनें आनंदाची । तेथे वृत्ती निमाली ॥ ५ ॥