भक्तीचिये पोटी बोध कांकडा ज्योती

भक्तीचिये पोटीं बोध-कंकडा ज्योती । पंचप्राण जीवेंभावे ओंवाळूं आरती ॥ १ ॥ ओंवाळूं आरती माझ्या पंढरीनाथा । दोन्ही कर जोडूनि चरणी ठेविला माथा ॥ ध्रु. ॥ काय महिमा वर्णू आतां सांगणें तें किती । कोटी ब्रम्हहत्या मुख पाहतां जाती ॥ २ ॥ राई रखुमाबाई उभ्या दोन्ही दों बाहीं । मयूरपिच्छचामारें ढाळिती ठईंच्या ठाईं ॥ ३ ॥ विटेसहित पाय म्हणुनी भावे ओंवाळूं । कोटी रवी-शशी दिव्य उगवले हेळूं ॥ ४ ॥ तुका म्हणे दिप घेउनी उन्मनींत शोभा । विटेवरी उभा दिसे लावण्यगाभा ॥ ५ ॥