जय देवी जय देवी जय भगवद्गीते

जयदेव जयदेव जय भगवद्गीते । तापत्रय संहारुनि वारी भवदुरीतें ॥धृ॥ पार्थरथावरि बसले असतां भगवान । त्याच्या मुखकमळांतुनि जालिसि निर्मांण । तव श्रवणाच्या योगें पंडूनंदन । मोहातीत होउनिया जाला पावन ॥१॥ अष्टादश अध्यायीं तूझा विस्तार । लेखनपठ्णश्रवणें उद्धरिसि नर । हरिहर - ब्रह्मा स्तविति तुज वारंवार । अगाध महिमा नकळे कवणासी पार ॥२॥ श्रीकृष्णें काढुनिया वेदाचें सार । प्रगट केली ब्रम्हविद्या परिकर ॥ सर्वहि विश्वजनाचा केला उद्धार । निरंजनपद देउनि हरिला संसार ॥३॥